โอ๊ย ไม่รู้วันนี้เกิดบ้าอะไรขึ้นมา กำลังเปิดคอมอยู่ RKOก็โทร.มา
พอคุยกันเสร็จก็เลยกะว่าจะแต่งฟิกต่อ แต่คิดอะไรไม่ออกเลย
เดรโก-แพนซี่ ตอนเดียวจบ
แพนซี่อยู่ในห้องแน่ะ ขึ้นไปเลย นายพาร์กินสันบอกกับเดรโก
ซึ่งก็ขึ้นไปหาแพนซี่บนห้องตามที่บอกโดยทันที
หวัดดีจ้ะเดรโก แพนซี่เปิดประตูทักด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อยที่ชวนเลี่ยนไม่น้อยเลย เดรโกก็ฝืนยิ้มรับ
ความจริงเขาไม่ค่อยอยากจะมานักหรอกบ้านนี้ แถมต้องมาเจอยัยแพนซี่หน้าหมาจูนี่อีก เซ็งชะมัดเลย
นี่ถ้าแม่ไม่ขอให้เขามาเขาคงจะไม่มาหรอก
หวัดดีแพนซี่ เดรโกตอบไปพลางยื่นกล่องๆ หนึ่งให้เธอ คุณแม่ฝากเค้กมาให้เธอน่ะ
อุ๊ย! เค้กของคุณแม่เหรอจ้ะ ขอบคุณมากนะเดรโก เข้ามาก่อนสิจ้ะ
แพนซี่เชื้อเชิญและลากเขาเข้าไปในห้องทันทีก่อนที่เขาจะตอบ เดรโกนั่งลงบนโซฟา แพนซี่เข้าไปในห้องเล็กๆ
อีกทางหนึ่งที่คล้ายกับเป็นห้องครัวย่อมๆ เลยทีเดียว
และกลับออกมาพร้อมกับจานเล็กสองใบใส่เค้กที่เดรโกเอามาและกาแฟอีกสองถ้วย
ทานเค้กด้วยกันนะจ๊ะ แพนซี่บอก และคะยั้ยคะยอให้เขาทานเค้กกับกาแฟ จากนั้นเดรโกก็คุยกับแพซี่
หรือถ้าจะพูดตามจริงก็คือ แพนซี่จ้อให้เดรโกซึ่งนั่งเงียบฟัง
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เดรโกสะดุ้งเล็กน้อย รู้สึกแปลกๆ ภายในร่างกาย คิดแล้วเชียว
ยัยนั่นต้องใส่ยาลงในกาแฟให้ฉันกินแน่ๆ ก็ได้ ถ้าเธอต้องการ เดรโกคิด แล้วหันไปทางแพนซี่ตามเดิม
แล้วไม่รอช้า คว้าตัวเธอมาจูบทันที ซึ่งแพนซี่ก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใดพร้อมกับตอบสนองอย่างดูดดื่ม
เดรโกไล้ลงมาที่ซอกคอของแพนซี่ซึ่งครางน้อยๆ
มือหนึ่งก็ปลดกระดุมเสื้อของแพนซี่ออกพร้อมกับที่แพนซี่ถอดเสื้อเขาออกเช่นกัน
เผยให้เห็นหน้าอกขาวเนียนขนาดเหมาะมือของเธอ ที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นในสีขาว ยัยนี่ใหญ่กว่าที่คิดแฮะ
แล้วเขาก็จัดการปลดตะขอบราออก ให้เห็นถึงยอดปลายที่ออกมาชูชันท้าทาย เดรโกใช้ลิ้นเล่นกับยอดปลายนั้น
ก่อนที่จะดูดกลืนมันเข้าไป เธอแอ่นตัวรับสัมผัสนั้นและครางออกมา แล้วใช้มือปลดตะขอกางเกงของเขาออก
เดรโกลูบไล้มือจากหน้าอกลงมาที่ท้องน้อยจนถึงกระโปรงยีนส์แสนสั้นแล้วถอดมันออก โยนทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ
ส่วนปากก็ทำหน้าที่ของมันไปเรื่อยๆ แพนซี่ครางออกมาเป็นระยะ
เขาสอดมือเข้าไปใต้กางเกงรูดมันลงมาไว้ทีปลายขาของเธอ แล้วสลัดมันทิ้งไปเช่นกัน
เดรโกสอดนิ้วเข้าไปสำรวจด้านใน แพนซี่เกร็งตัว
เขาถอนนิ้วออกมาก่อนที่จะสอดน้องชายที่พร้อมอย่างดีแล้วเข้าไปแทนที่
อ๊ะ....เดรโก แพนซี่ครางออกมาอย่างเหลืออด เดรโกขยับขึ้นลงอยู่บนตัวเธอ จากจังหวะช้านุ่มนวล
กลายเป็นเร่งความเร็วขึ้นอย่างกระแทกกระทั้น พร้อมที่จะปลดปล่อย
อ๊า............ เสียงครางของทั้งสองดังขึ้นหลังจากการกระแทกลงไปครั้งสุดท้ายของเขา
พร้อมกับปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นเข้าไปในร่างกายของเธอ
เม็ดเหงื่อผุดพราวบนใบหน้าของคนทั้งสองที่หายใจหอบอย่างรุนแรง เดรโกถอนร่างออกมาจากตัวเธอ
จูบเธอที่หน้าผากเบาๆ หนึ่งทีเพื่อเป็นการเอาใจ
ก่อนที่จะเข้าไปในห้องน้ำแล้วกลับออกมาด้วยเสื้อผ้าที่เรียบร้อย
ในขณะที่แพนซี่หลับอยู่บนโซฟาด้วยความเหนื่อยอ่อนทั้งๆ ที่ร่างกายยังเปลือยเปล่า
เดรโกหยิบผ้าห่มมาคลุมให้ พูดกระซิบกับเธอเบาๆ
ฉันให้เธอได้เท่านี้ล่ะนะ แพนซี่ ขอบใจนะ
แล้วเขาก็เปิดประตูกลับออกไปทันทีอย่างไม่อาลัยอาวรณ์ต่อเหตุการณ์เมื่อซักครู่เลยแม้แต่น้อย
แจ้งลบกระทู้
